
· Ενημερώθηκε · EcoGuru.gr

Οι οδηγοί για το μπάνιο και τον απορροφητήρα δείχνουν πώς βγαίνει η υγρασία από το σπίτι. Εδώ βλέπεις πότε γίνεται πρόβλημα, ανά τμήμα του κελύφους.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (οδηγίες του 2009) καταλήγει ότι όσοι ζουν σε υγρά ή μουχλιασμένα κτίρια έχουν αυξημένο κίνδυνο αναπνευστικών συμπτωμάτων. Δεν ορίζει αριθμητικό όριο και ζητά να αποφεύγεται η υγρασία με έλεγχο θερμοκρασίας και αερισμού.
Η ΤΟΤΕΕ 20701-2 περιγράφει τον μηχανισμό: οι περισσότερες φθορές από θερμογέφυρες οφείλονται στην επιφανειακή συμπύκνωση υδρατμών, όταν η θερμοκρασία της επιφάνειας πέσει κάτω από τη θερμοκρασία δρόσου. Έχεις λοιπόν δύο μεγέθη να παρακολουθείς: την υγρασία του αέρα και τη θερμοκρασία της επιφάνειας.
Η θερμοκρασία δρόσου είναι εκείνη στην οποία ο αέρας γίνεται κορεσμένος (100%) και αρχίζουν οι σταγόνες. Για αέρα 20 °C, με τον τύπο Magnus (σταθερές 611,2 Pa, 17,62 και 243,12, αβεβαιότητα κάτω από 0,6% κατά το NPL):
| Σχετική υγρασία στους 20 °C | Θερμοκρασία δρόσου |
|---|---|
| 40% | 6,0 °C |
| 50% | 9,3 °C |
| 60% | 12,0 °C |
| 70% | 14,4 °C |
Η μούχλα δεν περιμένει τις σταγόνες. Κατά τον κατασκευαστή θερμογεφυρών Schöck, που παραπέμπει στο BRE IP1/06, αρχίζει να σχηματίζεται όταν η σχετική υγρασία στην επιφάνεια φτάσει το 80%. Είναι δευτερεύουσα πηγή, και το κριτήριο το χρησιμοποιούμε ως ένδειξη και όχι ως όριο ασφαλείας. Το 80% αναφέρεται σε μέση μηνιαία τιμή στην επιφάνεια (μέθοδος ISO 13788)· στιγμιαία τιμή δεν αρκεί για να κριθεί κίνδυνος.
Η θερμοκρασία της εσωτερικής επιφάνειας είναι Θsi = Θi − U × Rsi × (Θi − Θe). Παίρνουμε Θi = 20 °C (ΤΟΤΕΕ 20701-1, Πίν. 2.2), Rsi = 0,13 m²K/W (ΤΟΤΕΕ 20701-2, Πίν. 2α) και Θe τη θερμοκρασία σχεδιασμού του σταθμού: 2,0 °C για την Καλαμάτα και -4,9 °C για την Κοζάνη (ΤΟΤΕΕ 20701-3). Η τελευταία στήλη λέει τη μέγιστη υγρασία του δωματίου στους 20 °C για να μείνει η επιφάνεια κάτω από 80%:
| Τμήμα | U, W/m²K | Καλαμάτα, επιφάνεια | Μέγ. υγρασία δωματίου | Κοζάνη, επιφάνεια | Μέγ. υγρασία δωματίου |
|---|---|---|---|---|---|
| Κολόνα ή δοκός οπλισμένου σκυροδέματος, επιχρισμένη, χωρίς μόνωση | 3,40 | 12,0 °C | 48% | 9,0 °C | 39% |
| Δικέλυφος τοίχος από δρομική οπτοπλινθοδομή, επιχρισμένος, χωρίς μόνωση | 2,20 | 14,9 °C | 58% | 12,9 °C | 51% |
| Ίδιος τοίχος με μερική μόνωση | 0,85 | 18,0 °C | 71% | 17,2 °C | 67% |
| Μονός υαλοπίνακας | 5,70 | 6,7 °C | 34% | 1,5 °C | 23% |
| Δίδυμος υαλοπίνακας, διάκενο 12 mm | 2,80 | 13,4 °C | 53% | 10,9 °C | 45% |
| Εξωτερικός τοίχος στο όριο Umax νέου κτιρίου (ΚΕΝΑΚ 2017) | 0,55 / 0,35 | 18,7 °C | 74% | 18,9 °C | 75% |
Οι τιμές U είναι από τους πίνακες της ΤΟΤΕΕ για υφιστάμενα κτίρια (3.4α, 3.9) και για τη μόνωση του νέου κτιρίου (Umax, ζώνη Α και Δ). Η ΤΟΤΕΕ υποθέτει για κατοικίες υγρασία χειμώνα 40% (Πίν. 2.2) και αυτό είναι παραδοχή υπολογισμού, όχι όριο υγείας. Σε 40% περνούν σε κίνδυνο μόνο το μονό τζάμι και η κολόνα στην Κοζάνη. Αν μετρήσεις 50 έως 60%, περνούν και οι τοίχοι χωρίς μόνωση.
Στο ίδιο πνεύμα, ο δείκτης fRsi = 1 − U × Rsi ζητείται στη Βρετανία τουλάχιστον 0,75 για κατοικίες (BRE IP1/06, όπως τον παραθέτει η Schöck). Ο τοίχος χωρίς μόνωση βγαίνει 0,71, ο τοίχος με μερική μόνωση 0,89. Είναι βρετανικός δείκτης και δεν ισχύει στην Ελλάδα.
Είναι μονοδιάστατος: δεν υπολογίζει τις γωνίες και τις θερμογέφυρες, όπου η επιφάνεια είναι ψυχρότερη από τον τοίχο γύρω τους, ούτε την επίδραση επίπλων και κουρτινών. Η θερμοκρασία σχεδιασμού ισχύει για το 1% των ωρών του χειμώνα, και στις συνηθισμένες ημέρες η επιφάνεια είναι θερμότερη. Η υγρασία του αέρα στον τοίχο υποτίθεται ίδια με του δωματίου.
Δεν υπάρχει ένας αριθμός που να ισχύει παντού. Ο ΠΟΥ (2009) δεν ορίζει αριθμητικό όριο υγρασίας. Η ΤΟΤΕΕ 20701-1 υποθέτει 40% το χειμώνα για κατοικίες, και αυτό είναι παραδοχή υπολογισμού, όχι σύσταση υγείας. Το όριο που αντέχει ο χώρος σου εξαρτάται από την πιο κρύα επιφάνεια του: στον πίνακα παραπάνω πέφτει από 58% σε τοίχο χωρίς μόνωση στην Καλαμάτα έως 23% σε μονό υαλοπίνακα στην Κοζάνη.
Πρακτικά: μέτρα την υγρασία με υγρόμετρο στο δωμάτιο όπου βλέπεις το πρόβλημα, και σύγκρινε με τη γραμμή του πίνακα που ταιριάζει στον τοίχο σου. Αν η μέτρηση είναι πάνω από το όριο της γραμμής, φταίει πρώτα ο αέρας. Αν είναι κάτω και η μούχλα επιμένει, ψάξε την κρύα επιφάνεια ή διαρροή.
Δεν υπολογίζουμε πόσο θα πέσει η υγρασία με περισσότερο αερισμό, γιατί δεν έχουμε επαληθευμένη τιμή για την ποσότητα υδρατμών που παράγει ένα νοικοκυριό. Για διαρροές και ανοδική υγρασία από το έδαφος, ο πίνακας δεν ισχύει και χρειάζεται επιτόπια εκτίμηση.
Ο ΠΟΥ δεν ορίζει αριθμητικό όριο. Η ΤΟΤΕΕ 20701-1 υποθέτει 40% για τους υπολογισμούς κατοικιών, και αυτό είναι παραδοχή σχεδιασμού. Ο πίνακας δείχνει ότι το ασφαλές όριο εξαρτάται από το πόσο κρύα είναι η επιφάνεια: από 23% (μονός υαλοπίνακας στην Κοζάνη) έως 75% (τοίχος νέου κτιρίου).
Η ΤΟΤΕΕ αναφέρει ότι στις θερμογέφυρες η επιφανειακή θερμοκρασία πέφτει κάτω από των γειτονικών σημείων. Το ότι οι γωνίες και τα έπιπλα στον τοίχο το χειροτερεύουν δεν το έχουμε μετρήσει εδώ, και ο υπολογισμός μας δεν τα περιλαμβάνει.
Την περιορίζουν: με U = 2,8 η επιφάνεια του τζαμιού στην Καλαμάτα είναι 13,4 °C και ανέχεται 53% υγρασία, από 34% με μονό υαλοπίνακα. Τα πλαίσια δεν περιλαμβάνονται.
Ο ΠΟΥ συμπεραίνει ότι όσοι ζουν σε υγρά ή μουχλιασμένα κτίρια έχουν αυξημένο κίνδυνο αναπνευστικών συμπτωμάτων. Για συγκεκριμένο πρόβλημα υγείας ρώτα γιατρό.